Zobacz miasto Miilja na mapie. https://goo.gl/maps/KpZHJDR5zgnuX3HC9
Na dole strony jest formularz kontaktowy.


Miilya to wioska grekokatolickich chrześcijan.
Wieże rodzaju toris były budowane, aby mieć kontrolę nad danym. miejscem. Przebywało w niej 3-8 rycerzy. Aby zarządzać obszarem obejmującym 70-80 wiosek, budowano castrum (po łacinie znaczy kwadrat), czyli kwadratowe fortece.

W 1104 krzyżowcy podbili Akkę. Wszystko w mieście i wiosce [to wioska czy miasto] należało do króla krzyżowców. Baldwin I pobierał podatki od mieszkańców Zachodniej Galilei, mieszkańcy wsi w pobliżu Akki płacili je, ale na peryferiach na wschodzie nie. Więc Baldwin postanowił wzmocnić swoją władzę. Zbudowano fortecę zwaną castellum regis (łac. castellum = twierdza, regis = król). Twierdza króla, ponieważ zgodnie z feudalnym prawem krzyżowców wioska należała do niego.
W języku potocznym mówili po frankońsku – chateau du roi.
Baldwin umieścił tutaj swojego urzędnika Johannesa, który był odpowiedzialny za pobieranie podatków w latach sześćdziesiątych 12 wieku.
Na początku Królestwo Krzyżowców było silne. Później moc królów krzyżowców spadła, a siła arystokracji krzyżowców wzrosła, i
przekazali oni więcej terytorium do swojej dyspozycji. Jednym z najbogatszych ludzi w Królestwie Jerozolimy był Joscelyn de Courtenay, któremu udało się przywłaszczyć w 1182 r. wioskę Meilia i twierdzę króla. sStał się właścicielem 80 wiosek w Galilei, a forteca była jego siedzibą. Był szlachcicem, który zbudował sobie stolicę, był niezależny – z własnym dworem, zwanym senor, i jego terytorium – senora.
W dniach 3-4 lipca 1187 r. Saladyn przekroczył Jordan, stoczył bitwę o Hittin, wygrał i zlikwidował Królestwo Jerozolimskie. Obszar ten przeszedł w ręce Salaha Adina, w tym dużej posiadłości Josselin de Courtenay, jednego z pierwszych hrabiów królewstwa . Obszar pozostawał w rękach muzułmanów przez pięć lat.
W 1192 r. krzyżowcy podbili części Ziemi Izraela podczas Trzeciej Krucjaty., zorganizowanej przez króla Anglii Ryszarda Lwie Serce.
Na północy królestwa znajdował się Tyr, a na południu Jaffa. Wschodnia granica królestwa znajdowała się w Miilja.
W 1192 r. krzyżowcy powrócili z pierwszego królestwa do swojego kraju. Ponieważ zmarł Josselin de Courtenay, jeden z pierwszych hrabiów królest, spadkobiercy Courtney powrócili. On nie miał synów, tylko córkę Beatrice, która odziedziczyła Chateau Drua.
Beatrice zdała sobie sprawę, że kopalnia złota jest nieopłacalna i chciała ją sprzedać, ale nie było chętnych.W 1199 r. papież uznał inny zakon krzyżacki, który został połączony z Zakonem Hospitaruszów- i Templariuszami.
Królewna Beatrice poślubiła niemieckiego szlachcica Otto von Neburga. Otto był znajomym Hermana von Salza, wielkim mistrzem niemieckiego zakonu krzyżackiego w Królestwie Krzyżowców. Na początku XIII wieku Herman szukał posiadłości na siedzibę. W 1220 r. Beatrice sprzedała mu majątek Chateau Drue.